Posted in ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, Uncategorized

Գրականություն․ասույթներ

Շատ ասույթներ եմ կարդացել բայց այդքան չեմ հավանել ինչքան այս մի քանիսը։Շատ եմ հավանում այդպիսի իմաստուն խոսքեր։Ասույթներում կան իմաստունև խորհիմաստ խոսքեր և հենց այդ է ինձ դրթում, որպեսզի ես սիրեմ այսպիսի ասույթներ։Իւրաքանչիւր ծառ ի պտղոյ իւրմէ ճանաչի։Այս ասույթը ինձ շատ դուր եկավ և այն ասում է, որ յուրաքանչյուր իր պտղից ճանաչվում է այսինքն դա վերաբերվում է մարդկան տեսակներին թե ինչքան կարող է մարդ լավ և վատը լինել։

Գրաբար

Երկնէր երկին, երկնէր երկիր,
Երկնէր և ծովն ծիրանի.
Երկն ի ծովուն ունէր և զկարմրիկն եղեգնիկ.

Ընդ եղեգան փող ծուխ ելանէր,
Ընդ եղեգան փող բոց ելանէր,
Եւ ի բոցոյն վազէր խարտեաշ պատանեկիկ.

Նա հուր հեր ունէր,
Բոց ունէր մօրուս,
Եւ աչքունքն էին արեգակունք:

Աշխարհաբար

Երկնում էր երկինքը, երկնում էր երկիրը,
Երկնում էր և ծիրանի ծովը.
Երկունքն էր բռնել ծովում նաև կարմիր եղեգնիկին.

Եղեգան փողից ծուխ էր ելնում,
Եղեգան փողից բոց էր ելնում,

Եվ բոցից դուրս էր վազում մի խարտյաշ պատանեկիկ.
Նա հուր մազեր ուներ,
Ուներ բոցեղեն մորուք,
Եվ աչքերն էին արեգակներ: