Posted in English, Uncategorized

English․․․

1.She loves ride books.

does she love ride books.

2.I love to walk.

do I love to walk.

3.I I love my classroom․

Do I love my classroom.

4.She loves red.

Does he love red?.

5.Mary loves to sing and dance․

Does Mary love to sing and dance?.

6.The planet Earth is being destroyed.

Is planet Earth destroyed?

7.Her hair is black․

Are her hair black?

8.You love Yerevan․

Do you love Yerevan?

9.My name is Mary․

Is my name Mary?

10.This girl is blonde.

Is this girl blonde?

Posted in հայոց լեզու, Uncategorized

Հայոց լեզու 09.06.2019թ

  1. Ուղղագրական կանոններ (կրկնություն)
  • Ձայնավորների ուղղագրությունը (օ-ո, է-ե, ը)
  • Եվ-ի ուղղագրությունը
  • յ ձայնակապի ուղղագրությունը

Առաջադրանք՝ լրացրու բաց թողած տառը.

  •  է-ե- Ամենաէական, քրիստոնեություն, ելևէջ, ինչևէ, հնեաբան, չԷիք, առէջ, պատնեշ, լայնէկրան, դողերոցք, հնէաբան, նաօրէ, մանրէ, միջօրեական, անէանալ, գոմեշ։
  • օ-ո- հնօրյա, փայտոջիլ, միջօրեական, օրեցօր, անօրեն, տնօրինություն, հանապազօր, առօրյա, ոսկեզօծ, աշխարհազոր, ապօրինի, նախորդ, վաղօրոք։Ը (որտեղ անհրաժեշտ է)- խոչընդոտ, անընտել, մթ-նկա, ակ-նթարթ, կոր-նթարդ, որոտընդոստ, առընթեր, սրընթաց, օրըստօրե, հյուրընկալ, գահընկեց, լուս-նկա, ճեպընթաց։
  • (եվ-և)- ալևոր, ձևույթ, արևկա, թեթևոտն, հոգեվորդի, եղրևանի, որևորել, կարևոր, հոգեվիճակ, տարեվերջ, հոգեվվարք, ոսկևորել։
  • (յ ձայնակապ՝ որտեղ անհրաժեշտ է)-ջղային, ժողովածուում, հեռակայել, էական, առքայորդի, Սերգեյի, թեյաման, հայելազարդ, սերմնացուի, Նայիրի, երեխայի, խնայել, հետիոտն, դշխոյական, մանգոյի։

2. Բաղաձայններ՝ ձայնեղներ, խուլեր, շնչեղ խուլեր։ Դրանց ուղղագրությունը՝ գրում ենք ձայներղները, կարդում ենք համապատասխան խուլերը ձայնորդներից, ձայնավորներից հետո։

Առաջադրանք՝ Լրացրու բաց թողած տառերը.

Գարուն է, մեկն այն անհամար գարուններից, որ զարդարել էին երկիրը, և որոնցից հարյուրը ապրեց երջանկության ու տխրության բանաստեղծը՝ աշխարհահռչակ Սաադին։ Առավոտ վաղ զարթնեց նա, իջավ պարտեզ՝ նորից լսելու հավքերի երգը և նորից տեսնելու գարնան հրաշքը։ Նայեց Շիրազի դաշտին՝ գարնան շնորհներով ու վարդերով պճնված, որ վաղորդ-նի նիրհն էր առնում՝ պարուրված ճերմակաթ-ր շղարշներով։ Նստեց ծաղկած հասմիկի թփի տակ՝ Սպահանի գորգի վրա, և դողդոջուն մատներով բռնեց վարդենու՝ այդ գիշեր փ-ած բողբոջը, մոտեցրեց դեմքին։ Սիրո կրակով թրթռուն հովը վարդերի ականջին կուսական շնչով սեր էր շշնջում, որ բերել էր հեռավոր սոխակներից։
«Աշխարհը վետվետում է անվախճան ու սիրավառ արբեցումով»,- հիշեց Սաադին իր խոսքերը՝ ականջը հավքերի երգին և սպիտակ գլուխը կարմրափթիթ վարդերի մեջ թաղած։