Posted in Uncategorized

Վահան Տերյան…

Գիշեր և հուշեր

22. ՏԽՈԻՐ ԵՐԳ

Ցուրտ անձրևն է միգում
Հեկեկում,
Տխրությունն է երգում
Իմ հոգում։

Ապագա, և՛ անցյալ, և՛ ներկա
Խառնվել են իրար
Խավարել են օրերն արևկա.
Եվ խելառ։

Վիճակիս լծի տակ
Օրերում
Ես շրջում եմ մենակ
Ու լռում։

Չեմ հիշում, մոռացել եմ արդեն
Այն խոսքերը բոլոր
Հիմա կույր, հիմա համր եմ քո դեմ
Ու մոլոր…

Ցուրտ անձրևն է միգում
Հեկեկում,
Տխրությունն է երգում
Իմ հոդում…

Վերլուծություն `.

Այս բանաստեղծությունը տխուր անձրևի մասին է, որը տխուր երգում էր իր հոգում:Ինձ այս բանաստեղծությունը շատ դուր եկավ կարծես թե ես էի երգում և իմ հոգին էր դատարկ լալիս ինչպես անձրևը:Նաև մի աղջկա մասին էր երբ անձրև էր գալիս նա հիշում էր և կարոտում:Եվ ինձ թվում է այդ աղջիկը նրան լքել եր և թողել մենակ և նա տխուր նստած մի մութ անկյունում և հիշում նրա դառը հիշողությունը:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s